یکشنبه ۱۹ مرداد ۹۹ | ۲۳:۳۶ ۱۰۸ بازديد
در كتاب جديدم يك سخنراني هست كه در سال 1931 در شيكاگو ايراد كرده ام. آن روز درباره روشها و ابزارها به او گفتم:
هر معماري اي را كه در دنيا هست فراموش كن
و آنها را صرفا كارهاي خوبي تلقي كن به سياق خودشان و در زمان خودشان.
معماري را براي امرار معاش انتخاب نكن
مگر دوست داشته باشي كه در كارت آن را اصل قرار دهي.
از مدرسه معماري برحذر باش مگر در حد جزئي از كل مهندسي
برو به كارگاه ، ماشينها و طرز اجراي ساختمانهاي مدون را به چشم ببين.
به اوگفتم بايد فورا اين عادت را در خودت بپروراني كه :
وقتي حاصل را مي بيني فكر كني كه چطور اين شده است؟
هر خصوصيت و جلوه اي به پرسش وادارت كند
ياد بگيري كه بين چيز غيرعادي و زيبا فرق بگذاري و خوي تحليل گري پيدا كني.