نوروزانه؛ بهار زيبا و تحول جان

انسان همچنين از خداوند متعال مي خواهد كه روح خود را به بهترين شكل تغيير دهد ، همانطور كه طبيعت تغيير كرده است. اما اگر طبيعت در اعتدال بهاري و در بهار تغيير كند ، روح انسان مي تواند هر لحظه با بازگشت به ذات الهي به چشمه تبديل شود.

فطرت الهي
زيبايي دوستي ، عبادت و خيرات فطرت الهي است كه در بدن هر انساني وجود دارد. غرايز اكتسابي نيستند بلكه ذاتي هستند و روح انسان در آنها ساكن است و البته فرد مي تواند رشد و تنوع يابد. هر آنچه ذاتي است ، روح را آرام مي كند. به عبارت ديگر ، روح توسط چيزهاي طبيعي فرو نشسته و متحرك مي شود.

زيبايي دوستي
اگر زيبايي دوستي ذاتي است ، چنين است. و خداوند متعال منبع زيبايي مطلق و زيبايي مطلق است. هر زيبايي “وجد” را به روح وارد مي كند. وجد ، برانگيختگي روح در نعوظ و لذت دروني است. اين لذت را مي توان به عنوان “شادي” ، نوعي اعتماد به نفس و آرامش دروني تفسير كرد.
وجد روح از طريق امور و حالاتي كه طبيعت روح به آنها جلب مي شود ، امكان پذير مي شود. اينها موارد ، موقعيت ها ، موقعيت ها و رفتارهايي است كه با طبيعت زيبايي دوستي مطابقت دارد. اين بدان معني است كه زيبايي براي روح جذابيت ايجاد مي كند.
البته براق بودن گاهي جاي زيبايي اصلي را مي گيرد. در همين حال ، توانايي تشخيص زيبايي طبيعي كه بهجت از آن ايجاد مي كند و شكوه در واقع يك “هنر” است و بايد مراقب بود كه روكش خوشبختي به جاي اصل خوشبختي در ذائقه ما نماند ، كه فقط در كام و زندگي نمي كند.
تفريح ​​در افق ها و روح ها ، راه رفتن و تماشاي طبيعت زيبا ، تزئين كلمات ، دعا ، عبادت ، بلعيدن اصل وجود ، درك سحر ، تزئين با رفتار ، عشق ، تمرين عشق ، مهرباني ، نگاه با رحمت ، تزئين مكان زندگي و صدها رفتار ديگر كه زيبايي و گرايش انسان به زيبايي را در نظر مي گيرد. اين يكي از نمونه هاي نشان دادن ماهيت زيبايي و احتمال سرخوشي روح است.
بر اين اساس ، تكامل زندگي از طريق دو رفتار رخ مي دهد: “بازگشت” و “مراقبت”. به ذات الهي برگرديد و از آن مراقبت كنيد.